این ۱۰ محصول و مواد تشکیل دهنده جور واجور، از بدترین موادی هستن که باعث خشکی و سوزش پوست می شن و ممکنه منتهی به مشکلات جدی پوستی گردند.

جوش شیرین

در حالیکه بافت اسکرابی جوش شیرین مثل اجناس لایه برداریه که می شناسیم و دوستشون داریم، PH اون واسه استفاده روی پوست، خیلی خیلی قلیایی هستش!

تعادل PH واسه سلامتی پوست، بسیار لازمه. PH پوست بطور طبیعی بین ۴.۵ تا ۵ه، در حالیکه PH جوش شیرین ۹ هستش. به کار گیری موادی که بیشتر از اندازه قلیایی هستن، به لایه محافظتی طبیعی پوست آسیب و آسیب میرسونه.

این لایه واسه دفع باکتریای مضر، خیلی با اهمیته. به کار گیری جوش شیرین روی پوست، رطوبت پوست رو به مقدار خیلی نابود می کنه و هم اینکه توانایی پوست رو واسه بازسازی خودش کم می کنه.

لیمو

PH آب لیمو ۲ه و در طرف دیگه اندازه PH قرار داره و خیلی خیلی اسیدیه!

همونطور که مکیدن لیمو می تونه مینای دندون ها رو نابود کنه، قرار دادن لیموی خالص بطور مستقیم روی پوست، لایه اسیدی پوست رو تحریک می کنه و از کار میندازه. روغنای موجود در مرکبات در برابر نور، حالت سمی پیدا می کنن. یعنی قرار گرفتن در برابر نور خورشید، می تونه اندازه سوزش و تحریک رو به حدی زیاد کنه که باعث سوختگی شه.

اسپری مو

بیشتر اجناس مو وقتی با پوست تماس پیدا کنن، می تونن باعث سوزش و جوش شن، اما اسپری مو خطرناک تره چون بعضی از مردم، از اون به عنوان جایگزینی واسه اسپری اثبات کننده آرایش استفاده می کنن!

ریختن کمی اسپری مو روی صورت وقتی که از اون روی مو استفاده می کنین، چیز مهمی نیس؛ اما اگه از اون روی صورت استفاده کنین، باعث خشک شدن پوست، بسته شدن منافذ پوست، و تحریک پذیری اون می شه.

از اسپری مو روی صورت استفاده نکنین و بجای اون محصولی رو انتخاب کنین که واقعا واسه فیکس کردن آرایش ساخته شده باشه.

خمیر دندون

خمیر دندون هم، یکی دیگه از درمانای سریعه که بیشتر از اینکه به درد بخور باشه، مضره! خمیر دندون پر از مواد تشکیل دهنده ایه که با اینکه ضرری واسه پوست ندارن، اما باعث خشکی و تحریک پوست می شن.

درسته که خمیر دندون جوش رو خشک می کنه، اما رطوبت نواحی دور و بر اونو هم نابود می کنه و از نظر شیمیایی، این پتانسیل رو داره که پوست رو بسوزونه و باعث زخمای تیره ای شه که با هیچ درمان خونگی نمی تونین اونا رو برطرف کنین. بجای اون، از داروی پراکسید بنزوئیل یا کمی روغن درخت چای استفاده کنین.

وازلین

وازلین می تونه به حفظ رطوبت در پوستای بسیار خشک و شکننده و هم اینکه مراقبت از بریدگیا، نیش حشرات و زخمای دیگه در برابر هوا کمک کنه. اما یه درمان دراز مدت یا نرم کننده مناسب نیس.

بعد از به کار گیری اون، پوست در اول نرم تر بنظر میاد، اما به محض اینکه وازلین رطوبت رو حفظ کنه، این لایه نرم کننده کلفت، کثیفی و آلودگی رو هم جذب می کنه و در واقع می تونه در طول زمان باعث خشکی شه. چون جلوی هوا و رطوبت اضافی رو میگیره.

تکرار می کنم: وازلین در واقع پوست رو مرطوب نمی کنه، بلکه چیزی که الان در پوستتون هست رو حفظ می کنه، از جمله چیزای بد و مضر رو!

آب داغ

دوش آب داغ احساس خوبی داره، اما رطوبت لایه خارجی پوست شما رو به طور کامل نابود می کنه. آب داغ، روغنای طبیعی لایه اپیدرم رو کم می کنه و لایه محافظتی که جلوی از دست رفتن رطوبت پوست رو میگیره، تخریب می کنه و منتهی به خشکی و نبود تعادل پوست می شه.

اگه شما بطور طبیعی، پوستی چرب یا پر جوش دارین، خشک کردن اون باعث واکنشی می شه که منتهی به تولید چربی بیشتر در پوست می شه. همیشه بجای آب داغ، از آب ولرم استفاده کنین و دوشای آب داغ رو به کمترین حد ممکن برسونین، مخصوصا در زمستون که پوست، بیشتر مستعد خشکی و خارش هستش.

پراکسید هیدروژن

پراکسید هیدروژن به عنوان یه ضد عفونی کننده ی ملایم در آسیبایی مانند بریدگی و سوختگی بکار میره و یکی از بهترین راه ها واسه جلوگیری از عفونت هستش، اما واسه درمان جوش مناسب نیس.

مواد اکسید کننده ای مانند پراکسید هیدروژن بخاطر وجود سایندگی شون، می تونن پوست رو بسوزونن و به دلیل فشار اکسیداتیو، باعث تاول پوست شن. علاوه بر این، پراکسید هیدروژن یه ماده حساسیت زای شایعه که می تونه منتهی به التهاب و سوختگی پوست شه.

لوسیون بدن

پوست بقیه قسمتای بدن شما کلفت تر و مقاوم تر از پوست صورت شما هستش. به خاطر همین، بیشتر لوسیونای بدن نسبت به مرطوب کننده های صورت، شامل عطر بیشتر و مواد مغذی کمتری هستن.

این بدون معنا نیس که هر مرطوب کننده بدنی واسه صورت نامناسبه، اما باید در مورد پوست لطیف صورت از موادی ملایم تر و با کیفیت تر از اونایی که معمولا در لوسیون بدن بکار می رن، استفاده کرد.

از لوسیونای بدن معمولی حتی در مواقع لازم، نباید در پوستای خشک استفاده کرد، چون مواد تشکیل دهنده اونا در واقع می تونه منتهی به خشکی بیشتر صورت، بسته شدن منافذ پوست، و عکس العملای آلرژیک احتمالی شه.

شکر

ما میدونیم که خوردن زیادتر از اندازه قند و شکر واسه پوست مضره، اما به کار گیری اون به عنوان اسکراب صورت خونگی هم می تونه داغون کننده باشه!

پوست صورت بسیار نازک تر از پوست قسمتای دیگه بدنه. پس با وجود اینکه شکر و روغن زیتون می تونن پاهای شما رو صاف و قشنگتر کنن، اما بافت این دانه ها واسه اپیدرم نازک و شکننده، زیادتر از اندازه زبره.

این مسئله در مورد خیلی از اسکرابا و لایه بردارها هم صدق می کنه، حتی در مورد بعضی از اونا که واسه پوست صورت به بازار عرضه شدن، اونا زیادتر از اندازه زبر هستن. اونا قراره باعث صافی پوست شن، اما لبه های زبر و تیزشان در پوست، بریدگیای کوچیکی بوجود میاره و باعث پیری زودرس پوست می شه.

الکل مالشی

الکل مالشی، مانند پراکسید هیدروژن یه ماده ضدعفوی کننده و ضد باکتریه، که بمنظور استریل زخما واسه جلوگیری از عفونت، واسه تمیز کردن خونه و… بکار میره.

شاید چون روی پوست باعث حس خنکی و سوزن سوزن شدن می شه، حس کنین که واسه پوست خوبه، اما الکل از مهم ترین و خشک کننده ترین موادیه که نباید روی پوستتون بذارین.

این ماده، DNA باکتریا و سلولای پوست آدم رو نابود می کنه و منتهی به خشکی و تولید سلولای مرده پوست می شه. قبل از خرید یه تونر یا سفت کننده صورت، همیشه بررسی کنین تا مطمئن شید که شامل الکل ایزو پروپیل نباشه، چون پوست رو خراش می هد و باعث ایجاد منافذ بیشتر و تولید چربی زیادتر از اندازه در پوست می شه.

منبع : hidoctor.ir

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *